حدبار

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع ص، اِ) ناقهء لاغر که استخوان پشت و سرینش نمایان باشد. || ناقه ای که کوهانش رفته باشد. || سال قحط. || پشته یا زمین بلند. ج، حدابیر. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر