«لغت نامه دهخدا»
[حِدْ دَ] (ع اِمص) تیزی. (دهار). تندی. (آنندراج). سعره. خشم. غضب. قوت غضب : از حدت و سورت پادشاهان بر حذر باید بودن. (گلستان). از سر حدت مزاج و خشونت طبع بر لجاج اصرار مینمود. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1272 ص36). رجوع به حده شود. || تیزی هرچیزی. برائی. (ملخص اللغات حسن خطیب). تیزی آهن و جز آن. تیزی شمشیر. (تاج المصادر بیهقی). || سبکی مردم از غضب. || سختی. شدت. سورت. || حدت دم.(1) حدت مرض(2). || زیر در موسیقی، مقابل بم. (از خلاصه الافکار). (1) - Effervescence du sang. (2) - Le Paroxysme.