«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) بار. || مرکبی زنان را مانند محفه. (منتهی الارب). کژابه. کجاوه. محفهء زنان. هودج. کجاوهء پوشیده. ج، اَحداج، حُدوج. (منتهی الارب). ج، حدائج. (مهذب الاسماء).