«لغت نامه دهخدا»
[حَدْ دِ مُ تَ رَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) جزئی که میان دو مقدار بوده پایان یکی و آغاز دیگری بشمار آید، و باید مخالف هر دو مقدار باشد. (تعریفات جرجانی ص56).