«لغت نامه دهخدا»
[حُ ثِ زَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آنچه مسبوق به عدم باشد. (تعریفات جرجانی در کلمهء حادث). مقابل حدوث ذاتی. و آن بودن شی ء است مسبوق به عدم به سبق زمانی. (تعریفات جرجانی ص56).