حدیا

«لغت نامه دهخدا»

[حُ دَیْ یا] (ع اِمص) منازعت. مبارات. || (اِ) یکی از مردم و گویند: انا حدیاک، ابرز لی وحدک. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر