«لغت نامه دهخدا»
[حَ ثِ مُتْ تَ صِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) حدیثی که زنجیرهء سند روایت آن متصل و غیرمقطوع باشد. یکی از سیزده قسم حدیثهای صحیح و حسن است. رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون و حدیث شود.