«لغت نامه دهخدا»
[حَدْ دِ یَ قِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) سامان توقف. آنجای که ایستند. حد توقف. انتهاء. -حد یقف نداشتن؛ انتها نداشتن: حرص او حد یقف ندارد.