حد یقف

«لغت نامه دهخدا»

[حَدْ دِ یَ قِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) سامان توقف. آنجای که ایستند. حد توقف. انتهاء.
-حد یقف نداشتن؛ انتها نداشتن: حرص او حد یقف ندارد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر