حذاقه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ قَ] (ع اِ) طعام. (مهذب الاسماء). چیزی از طعام: ما عنده حذاقه؛ نیست نزد او چیزی از طعام. (از منتهی الارب). و رجوع به حُذافه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر