حذام

«لغت نامه دهخدا»

[حَ / حُ] (اِخ) نام زنی است در عرب که به اصابت رای مثل شده است و در حق او گفته اند :
اذا قالت حذام فصدقوها
فان القول ما قالت حذام.
(از قاموس الاعلام ترکی).
ابن عبدربه گوید: او زن لجیم بن صعب بود و او این شعر را در حق وی سرود. (عقدالفرید چ محمد سعید العریان ج3 ص20).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر