«لغت نامه دهخدا»
[حَ / حُ] (اِخ) نام زنی است در عرب که به اصابت رای مثل شده است و در حق او گفته اند : اذا قالت حذام فصدقوها فان القول ما قالت حذام. (از قاموس الاعلام ترکی). ابن عبدربه گوید: او زن لجیم بن صعب بود و او این شعر را در حق وی سرود. (عقدالفرید چ محمد سعید العریان ج3 ص20).