حراث

«لغت نامه دهخدا»

[حَرْ را] (ع ص، اِ) برزگر. کشاورز. (منتهی الارب). ج، حراثون، حراثین :
در زمین چار عنصر هفت حراث فلک
تخم دولت تا کنون بر امتحان افشانده اند.
خاقانی.
حراث ایام بر موضع لاله زارش خردهء زعفران ریخته. (سندبادنامه ص189).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر