حراد

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع مص) کم شیری شتران. محارده: حراد ابل؛ کم شیر شدن شتران یا بند آمدن شیر آنها. (منتهی الارب). حاردت الناقه؛ قل لبنها :
فحارد فان مولاک حارد نصره
ففی السیف مولی نصره لایحارد.
(از اقرب الموارد).
|| حراد سنه؛ کم آب شدن سال. || (ص، اِ) جِ حَرید. (منتهی الارب). || بند تنگ. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر