«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع مص) کم شیری شتران. محارده: حراد ابل؛ کم شیر شدن شتران یا بند آمدن شیر آنها. (منتهی الارب). حاردت الناقه؛ قل لبنها : فحارد فان مولاک حارد نصره ففی السیف مولی نصره لایحارد. (از اقرب الموارد). || حراد سنه؛ کم آب شدن سال. || (ص، اِ) جِ حَرید. (منتهی الارب). || بند تنگ. (مهذب الاسماء).