حراز

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (ع مص) محارزه. با هم مزاح کردن که به دشنام ماند. (منتهی الارب). || نهایت کردن در کاری. || درد و سوزش دل از خشم و جز آن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر