ابوصبح

«لغت نامه دهخدا»

[اَ صُ] (ع ص مرکب، اِ مرکب)مردم مجهول النسب. کوی یافت، که شب در کوی افکنند تا صباح اهل خیر از راه برگیرند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر