حرایز

«لغت نامه دهخدا»

[حَ یِ] (ع ص، اِ) حرائز. شتران برگزیده که از نفاست نتوان فروخت. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر