حربگه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ گَهْ] (اِ مرکب) حربگاه :
در حربگه پیمبر ما معجزی نداشت
از معجزات خویش قویتر ز قوتش.
ناصرخسرو.
که اِستاد با ذوالفقار مجرد
به هر حربگه بر یمین محمد؟ناصرخسرو.
حربگه مرد سخندان بسی
صعبتر از معرکهء حملت است.ناصرخسرو.
میل تو به حربگه فزون بینند
از میل طفیلیان به مهمانی.ابوالفرج رونی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر