حربه بر دوش

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ / بِ بَ] (ص مرکب) که حربه بر دوش دارد. مسلح :
میباش چو خار حربه بر دوش
تا خرمن گل کشی در آغوش.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر