«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ] (ع مص) گران شدن زره بر مرد چنانکه راه رفتن نتواند. || غضب کردن. (قطرالمحیط). خشم گرفتن : و العیاذ بالله اگر بر آن حرد و غضب، بر این کودک قادر و مستولی گشتی، جان این بیچاره در معرض تلف و تفرقه افتادی. (سندبادنامه ص110).