حردی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ دی ی] (ع اِ) توی پیشین سقف که از نی بود. (مهذب الاسماء). هر دو نی یا دستهء نی که بر آن گیاه بردی پیچیده بر دیوار نی پهنا نهند و نیز بندهای نی که بر تیرهای سقف اندازند. دستهء نی. (مهذب الاسماء). حُردیه. ج، حَرادیّ. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر