حرس

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) حِراست. حَرْز. نگاهداری. محافظه. نگهبانی کردن. (غیاث) :دیگر که خود رفتی [ یعنی یعقوب بن لیث ]بیشتر به جاسوسی و حرس داشتن اندر سفرها. (تاریخ سیستان). || دزدیدن. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر