حرش

«لغت نامه دهخدا»

[حُ رُ] (ع ص، اِ) جِ حریش. شتران بسیارخوار کفته لب. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر