حرف راندن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ دَ] (مص مرکب) سخن راندن. حرف زدن :
وز هر طرفی که حرف راندی
نقش همه در دو حرف ماندی.نظامی.
و آنگهانی آن امیران را بخواند
یک به یک تنها بهر یک حرف راند.مولوی.
هم ز آتش زاده بودند آن خسان
حرف میراندند از نار و دخان.مولوی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر