«لغت نامه دهخدا»
[حَ دَ] (مص مرکب) سخن راندن. حرف زدن : وز هر طرفی که حرف راندی نقش همه در دو حرف ماندی.نظامی. و آنگهانی آن امیران را بخواند یک به یک تنها بهر یک حرف راند.مولوی. هم ز آتش زاده بودند آن خسان حرف میراندند از نار و دخان.مولوی.