«لغت نامه دهخدا»
[حَ شِ نَ / نُو] (نف مرکب)کسی که تحت تأثیر سخن قرار گیرد. دهن بین. در بزرگسالان صفت مذموم است و در کودکان صفت مدح است: بچهء حرف شنو. سربراه.