حرف شنو

«لغت نامه دهخدا»

[حَ شِ نَ / نُو] (نف مرکب)کسی که تحت تأثیر سخن قرار گیرد. دهن بین. در بزرگسالان صفت مذموم است و در کودکان صفت مدح است: بچهء حرف شنو. سربراه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر