حرف گیری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (حامص مرکب)عیب گیری. (شرفنامهء منیری). نقد. نکته گیری. خرده گیری در سخن و جز آن :
گر انگشت من حرف گیری کند
ندانم کسی کو دبیری کند.نظامی.
یکی پند گیرد، یکی ناپسند
نپردازد از حرفگیری به پند.(بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر