«لغت نامه دهخدا»
[حُ فَ] (ع اِمص) بی بختی. حرمان. بی بهره شدن. بی روزی بودن. - حرفه الادب، و حرفه الفضل؛ بدبختی که غالباً ادباء و اهل فضل بدان دچارند : حرقت حرفت ادب در او رسید. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1272 ه . ق. ص361). اگر حرفه الفضل مانع نشد چرا سوی ابن یمین ننگری.ابن یمین. آری بهر کجا که روم حرفه الادب باشد مرا ملازم و همراز و یار غار ور نیست حرفه الادب آخر ز بهر چیست کاین بنده را ز صدمت احداث روزگار پیوسته با عنایت چون تو مربیی چون خال و زلف سیمبران است حال و کار. ابن یمین.