حرقه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ رَ قَ] (اِخ) نام دختر نعمان بن المنذر که پیش از اسلام از جانب ایران امیر عرب بود و آنگاه که بعهد برادر او منذربن نعمان امارت آنان منقرض شد، و آنگاه که خالدبن ولید عراق را مسخر کرد این دختر رهبانیت گزید. او فصیحه و شاعره بود و با بعض صحابه از جمله سعد وقاص او را محاوراتی است و اندکی از اشعار و اقوال او مشهور است. (قاموس الاعلام ترکی). قال زیاد لحرقه بنت النعمان: ما کانت لذه ابیک؟ قالت: ادمان الشراب و محادثه الرجال. (البیان و التبیین ج2 ص70). قال هانی ءبن قبیصه لحرقه ابنه النعمان - و رآها تبکی - : ما لک تبکین؟ قالت: رأیت لاهلک غضاره و لم تمتلی ء دار قط فرحاً الا امتلات حزناً. و نظرت امرأه اعرابیه الی امرأه حولها عشره من بنیها کأنهم الصقور، فقالت: لقد ولدت امکم حزناً طوی. (البیان و التبیین ج3 ص97). قال هانی ءبن قبیصه اتی حرقه بنت النعمان و هی باکیه، فقال لها: لعل احداً آذاک؟ قالت: لا، و لکن رأیت غضاره فی اهلکم و قل ما امتلات دار سروراً الا امتلات حزناً. (البیان و التبیین ج3 ص106). و کان النعمان اذ شخص الی کسری اودع حلقته و هی ثمانمائه درع و سلاحاً کثیراً، هانی ءبن مسعود الشیبانی و جعل عنده ابنته هند التی تسمی حرقه... (عقدالفرید ج6 ص111). و قیل لحرقه بنت النعمان: ما کانت لذه ابیک؟ قالت: شرب الجریال، و محادثه الرجال. (عقدالفرید ج7 ص249).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر