«لغت نامه دهخدا»
[اَ ضَ رَ] (اِخ) ابن عیص. مردی از مستضعفین اصحاب رسول صلوات الله علیه بمکه و او هنگام مهاجرت بمدینه در منزل تنعیم درگذشت.