«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ] (اِ مرکب) دولمیان چرمی. کیسه ای که از پوست دوزند. این کلمه در برهان و غیاث و جز آن «چرمدان» ضبط شده است. رجوع به چرمدان شود : به حرامی چو شحنه شد خندان به حرمدان فروبرد دندان.اوحدی.