حرمدان

«لغت نامه دهخدا»

[حَ رَ] (اِ مرکب) دولمیان چرمی. کیسه ای که از پوست دوزند. این کلمه در برهان و غیاث و جز آن «چرمدان» ضبط شده است. رجوع به چرمدان شود :
به حرامی چو شحنه شد خندان
به حرمدان فروبرد دندان.اوحدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر