«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ مَ] (اِخ) یا حرمین شریفین. تثنیهء حرم. حرم مکه و مدینه. کعبه و روضهء رسول (ص) و توسعاً مکه و مدینه: و ولی قضاء مصر و الشامات و الحرمین. (اخبارالراضی ص200). و دیار ربیعه و الشام و الحرمین. (اخبارالدوله السلجوقیه ص93). - بین الحرمین؛ نام بازاری میان مسجد شاه و مسجد جمعهء تهران. - || نام بازاری میان صحن حضرت حسین و صحن حضرت عباس در شهر کربلا. - خادم الحرمین؛ لقبی که وقتی به سلاطین و حکام مصر می دادند.