حرمین

«لغت نامه دهخدا»

[حَ رَ مَ] (اِخ) یا حرمین شریفین. تثنیهء حرم. حرم مکه و مدینه. کعبه و روضهء رسول (ص) و توسعاً مکه و مدینه: و ولی قضاء مصر و الشامات و الحرمین. (اخبارالراضی ص200). و دیار ربیعه و الشام و الحرمین. (اخبارالدوله السلجوقیه ص93).
- بین الحرمین؛ نام بازاری میان مسجد شاه و مسجد جمعهء تهران.
- || نام بازاری میان صحن حضرت حسین و صحن حضرت عباس در شهر کربلا.
- خادم الحرمین؛ لقبی که وقتی به سلاطین و حکام مصر می دادند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر