حرور

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص، اِ) باد گرم. (ترجمان عادل). باد گرم که به شب جهد. خلاف سَموم. باد گرم که که به شب بزد. باد گرم که به شب وزد. (محمودبن عمر ربنجنی). باد گرم که به شب آید. ج، حرایر. و ابوعبیده گوید: باد گرم در شب، مقابل سموم که باد گرم است بروز. یاقوت گوید: «الریح الحرور هی الحاره و هی باللیل کالسموم بالنهار...». (معجم البلدان). || باد گرم که به شب وزد و گاهی بروز هم باشد. || سَموم و باد گرم که بروز وزد. || گرمی دائم خواه بشب باشد و خواه بروز. || گرمی آفتاب. گرمی آتش. (غیاث). گرما :
که نسیم صبای لطف تو شد
شب و روز مرا سَموم و حرور.مسعودسعد.
رای او از فلک نشاند حرور
حلم او از زمانه برد شماس.مسعودسعد.
یاد دارم که در ایام جوانی گذر داشتم به کوئی و نظر با ماهروئی در تموزی که حرورش دهان بجوشانیدی. (سعدی). || آتش. نار یا دوزخ. مقابل ظل، جنت، بهشت، به بعض اقوال.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر