«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع مص) درازی اندوه و بیماری. دراز شدن اندوه و بیماری و نزدیک به مرگ گشتن. حُروضه. حَراضه. || لاغر و نحیف گشتن از بیماری. (منتهی الارب).