«لغت نامه دهخدا»
[حُ فِ مُ رَ / رِ عَ / عِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) حرفهائی که در دستور زبان عرب بوسیلهء آن از ماضی، مضارع (مستقبل) سازند و آن چهار حرف است که در کلمهء «أتین» یا «أنیت» یا «نأتی» جمع شده است.