«لغت نامه دهخدا»
[حُ رَ] (اِخ) ابن محفص مازنی یا ابن سلمه بن مراره. مرزبانی او را مخضرم خوانده است که در جاهلیت اشعار دارد، و تا زمان حجاج زنده بود و داستانی با وی دارد که: حجاج بر منبر بود و بدون اینکه وی را بشناسد شعری از وی خواند، و او خطبهء حجاج را قطع کرد و خود را معرفی نمود. (الاصابه قسم سوم ج2 ص60).