«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص) دور. || تنها. (منتهی الارب). فرید. وحید. منفرد. ج، حُرَداء، حِراد. || ماهی قدیدکرده. (منتهی الارب). || کوکب حرید؛ معتزل منفرد از کواکب. || حی حرید؛ قبیلهء منفرد از دیگر قبائل از باب عزت یا قلت. (منتهی الارب).