حریری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) طبیب. عبدالله بن قاسم حریری، مکنی به ابومحمد. شاگرد ابن الرومیه و در 654 ه . ق. درگذشته است. او راست: «نثر النور و الزهر» در مناقب استاد خویش ابن الرومیه و «نهایه الافکار و نزهه الابصار» در طب. (هدیه العارفین ج1 ص461).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر