«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص) شتر بسیارخوار کفته لب. ج، حُرُش. || (اِ) حیوانی که مخالب همچون شیر دارد و کرگدن نامیده شود. (معجم البلدان). کرگ. کرگدن. هرمیس(1). ارج. ریما. انبیلا. || ستوری دریائی. || جانوری بقدر انگشت که پاهای بسیار دارد. هزارپا. گوش خبه. || ضب صیدشده. (معجم البلدان). || گوش خر. (منتهی الارب)(2). || نوعی از مار پیسه. ماری که بر پوست او نقطه های سیاه و سفید باشد. || بچه مار. بچه مار بد. (مهذب الاسماء). ج، حُراش. (1) - Rhinoceros. (2) - گمان میکنم مصحف گوش خبه باشد.