حریصه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ صَ] (ع ص) تأنیث حریص. || ابری که باران آن زمین را بخراشد از سختی. آن باران که پوست از روی زمین بردارد از سختی. (مهذب الاسماء). ج، حَرائص. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر