«لغت نامه دهخدا»
[حَ صَ] (ع ص) تأنیث حریص. || ابری که باران آن زمین را بخراشد از سختی. آن باران که پوست از روی زمین بردارد از سختی. (مهذب الاسماء). ج، حَرائص. (منتهی الارب).