حزاء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) برداشتن گوراب (سراب) چیزی را. (تاج المصادر بیهقی). || گرد کردن شتران و راندن. (تاج المصادر بیهقی). || آرمیدن با زن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر