«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) تنگ. (دستوراللغه). تنگ ستور. تنگ چارپا. تنگ اسب. (مهذب الاسماء). ج، حزم. || دست بند طفل در گهواره. دست بند شیرخواره به گهواره. (منتهی الارب). بربند. بربند کودک. (مهذب الاسماء). || آنچه بدوی بندند. (منتهی الارب). -امثال: جاوزالحِزام الطبیین؛ کار از حد خود درگذشت.