حزحزه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ حَ زَ] (ع اِ) آسیب در دل از بیم و درد. (منتهی الارب). دردی در دل از ترس یا بیماری. || پس و پیش کردن سردار صفهای لشکر را در جنگ و آراستن آن. (منتهی الارب). صف آرائی. || حرکت. جُنبش. ج، حَزاحِز.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر