حزره

«لغت نامه دهخدا»

[حَ زَ] (ع اِ) درختی است ترش. (منتهی الارب). || دوست داشته شده. || برگزیده ای از مال. خیارالمال. (معجم البلدان). ج، حَزَرات. || کُنار تلخ. || تلخی کنار. (منتهی الارب). نبقهء تلخ. (معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر