حزور

«لغت نامه دهخدا»

[حَ وَ / حَ زَوْ وَ] (ع ص، اِ) کودک رسیده و زورمندشده. ج، حزاوره. (منتهی الارب). || مرد ضعیف. (منتهی الارب). || مرد قوی. لغت از اضداد است. (منتهی الارب). کلندره. (در سه نسخهء خطی مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر