«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) حساء. طعام معروف. (معجم البلدان). آشامیدنی. حریره. شوربا که بیاشامند. آنکه بیاشامند. حسواء. (مهذب الاسماء). حریره ای که از سبوس و روغن و شکر سازند بیماران را. طعامی از سبوس و شکر و روغن بادام و آنرا حریره نیز گویند و گاه نیز از چیزهای دیگر کنند. حَسو(1). آش : و اگر از آرد آن [ سلت ] حریرهء رقیق و حساء سازند... داءالموم را نافع بود. (ابن بیطار). (1) - La bouillie.