«لغت نامه دهخدا»
[حِ بَ تَ] (مص مرکب) حساب گرفتن. عبرت گرفتن. حساب بردن. رجوع به حساب گرفتن و حساب بردن شود : ز چهرهء تو بهشت آب و تاب بردارد ز قامت تو قیامت حساب بردارد. صائب اصفهانی (از ارمغان آصفی).