حساب دان

«لغت نامه دهخدا»

[حِ] (نف مرکب) دانندهء حساب. حساب داننده. کسی که از حساب سر در می آورد. || کنایه از قانون دان. (آنندراج) :
بسیار کم شمردن ما لایق تو نیست
شاه آن بود که خوب نداند حساب را.
یحیی کاشی (از ارمغان آصفی).
|| زبان دان. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر