«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (نف مرکب) دانندهء حساب. حساب داننده. کسی که از حساب سر در می آورد. || کنایه از قانون دان. (آنندراج) : بسیار کم شمردن ما لایق تو نیست شاه آن بود که خوب نداند حساب را. یحیی کاشی (از ارمغان آصفی). || زبان دان. (آنندراج).