حساب گر

«لغت نامه دهخدا»

[حِ گَ] (ص مرکب) محاسب. حاسب. حَسّاب. || کنایت از انسان محتاط و دوراندیش. || فال بین. فالگو یا نوعی از آنان. رمال.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر