«لغت نامه دهخدا»
[حُ فَ] (ع اِ) آنچه بیفتد از خرما. (مهذب الاسماء). آنچه فرو ریزد از خرمای تباه شده از درخت از پوستهای خرما. || خشم. || کینه. دشمنی. (منتهی الارب). || آب اندک. || بقیهء طعام. || سونش سیم. (منتهی الارب). - حسافهء ناس؛ فرومایگان از مردم. (منتهی الارب).