«لغت نامه دهخدا»
[حُ مُدْ دَ / دُولَ] (اِخ)کینخواری پسر اردشیر پسر کینخوار پسر شهریار پسر کینخوار پسر رستم پسر دارا پسر حسام الدولهء شهریار(1). اولین فرمانروای کینخواریان (635-750 ه . ق.). میباشد. وی در 674 ه . ق. پس از 12 یا 15 سال حکومت درگذشت. (مازندران و استرآباد رابینو چ وحید ص181). و نیز در همانجا گوید: حسام الدوله اردشیربن کینخوار در 635 ه . ق. برضد مغولها شورید و پایتخت را از ساری که آل باوند آنجا را مقر خود ساخته بودند به آمل که کمتر در معرض تاخت و تاز بود انتقال داد و در آنجا در کنار رود هراز قصری ساخت که در سال 880 ه . ق. هنوز مقر فرمانروایان آمل بود. (همان کتاب ص60 و 80 دیده شود). و در جائی از این کتاب او را حسام الدین نامیده است. خوندمیر او را حسام الدوله اردشیربن کخوار نامیده گوید: ملقب به ابوالملوک است و بعد از وی پسر کلانترش شمس الملوک محمد به امر ایالت مشغولی نمود. (حبیب السیر چ خیام ج3 ص336). (1) - در حبیب السیر خوندمیر نسب او را از اینجا چنین ادامه میدهد: شهریاربن قارن بن شیرویه بن سرخاب بن مهردادبن سرخاب بن ناوبن شاپوربن کیوس بن قبادبن فیروز ساسانی جد نوشیروان.