«لغت نامه دهخدا»
[حُ مُدْ دی نِ حِ لْ لی] (اِخ) محمودبن درویش علی حلی. وی در 1068 ه . ق. اجازه ای برای محمد بن دنانه بن حسین کعبی نجفی بر پشت «من لایحضره الفقیه» و نیز اجازه ای دیگر برای سید محمود نجفی نوشته است. (الذریعه ج1 صص167-168). وی شاگرد بهائی و استاد شیخ ابوالحسن شریف عاملی اصفهانی و بهاءالدین مختاری بوده است. (ذریعه ج1 ص208 و ج4 ص230).