«لغت نامه دهخدا»
[حَسْ سا] (اِخ) ابن مالک بن عبدالله بن جابر، وی وزیر عبدالرحمان داخل مؤسس دولت اموی اندلس بود. جد وی عبدالله اهل مشرق و مملوک مروان بن حکم و آزادکردهء او بود، حسان در 113 ه . ق. بیست و پنج سال پیش از آمدن عبدالرحمان بن معاویه به اندلس درآمد، و چون عبدالرحمان مسلط گردید، او را به وزارت گمارد و به فرماندهی منصوب کرد و سپس حکومت اشبیلیه بدو داد و پس از پنج سال در آنجا در 150 ه . ق. درگذشت. (اعلام زرکلی چ1 بنقل از حله السیراء ص132).